Przejdź do treści

Strony bez adwokata masowo piszą pozwy z AI. Dane z Kalifornii

Zmyślone orzeczenia w pismach procesowych to w USA już ponad 1,5 tys. udokumentowanych spraw. Badacze ze Stanforda spróbowali policzyć coś trudniejszego: ile pozwów w sądach stanowych powstaje z pomocą AI, także tych bez rażących błędów.

Strony bez adwokata masowo piszą pozwy z AI. Dane z Kalifornii

Fikcyjne cytaty i nieistniejące wyroki trafiały już do pism adwokatów, a zdarzały się nawet w dokumentach sędziów. Baza AI Hallucinations Cases, którą prawnik Damien Charlotin prowadzi od kwietnia 2025 r., obejmuje według Stanford HAI ponad 1,5 tys. takich spraw w Stanach Zjednoczonych. To jednak tylko przypadki, w których halucynacja modelu została wychwycona. Zespół Stanford RegLab chciał oszacować, jak szeroko AI jest używana do pisania pism sądowych w ogóle.

Badacze przeanalizowali pozwy złożone w sądach czterech hrabstw: Santa Clara i San Francisco w Kalifornii oraz Tulsa i Oklahoma w stanie Oklahoma. Według ich wyliczeń w 2022 r. śladów pisania z pomocą AI w pozwach praktycznie nie było. W 2026 r. szacowany odsetek wyniósł 38 proc. w Santa Clara i 36 proc. w San Francisco (z wyłączeniem spraw windykacyjnych). W obu hrabstwach Oklahomy było to odpowiednio 17 i 16 proc. dla porównywalnych spraw.

Największa zmiana dotyczy osób, które idą do sądu bez pełnomocnika. W Santa Clara odsetek pozwów składanych samodzielnie i noszących ślady AI wzrósł z 19 proc. w 2024 r. do 72 proc. w 2026 r. W pozwach przygotowanych przez adwokatów w tym samym czasie wzrósł z 5 do 34 proc. Najczęściej z AI korzystano w kalifornijskich sprawach pracowniczych i gospodarczych, a w samych pismach przede wszystkim w opisie stanu faktycznego i podstawach roszczeń. W sprawach windykacyjnych, które opierają się na szablonach i w niektórych sądach odpowiadają za prawie połowę wpływu, śladów AI prawie nie znaleziono.

Sporą część raportu autorzy poświęcają temu, dlaczego takie pomiary są trudne. Język prawniczy ma węższe słownictwo i dużo powtarzalnych formułek, więc detektory dostają mniej sygnałów niż przy zwykłej prozie, a komercyjne narzędzia mogły w ogóle nie być trenowane na tekstach prawniczych. Jeden z detektorów, w zależności od ustawień, uznał za napisane przez AI od 10 do 98 proc. tych samych pozwów z Santa Clara z 2026 r. Istniejące detektory Pangram i EditLens albo w ogóle nie wykrywały AI w dokumentach sądowych, albo wymagały długiego dostrajania. Firma Pangram Labs udostępniła badaczom swoje modele, ale według Stanford HAI nie miała wpływu na projekt badania, analizę ani tekst.

Żeby obejść ten problem, zespół zbudował zestaw testowy PhantomDocket. Łączy on sprawy z bazy Charlotina, gdzie użycie AI jest niemal pewne z powodu oczywistych błędów, ze starannie dobranymi dokumentami kontrolnymi. Druga metoda, ScoreMix, kalibruje wyniki detektora i szacuje, jaka część pozwów bardziej przypomina pisma z halucynacjami niż pisma sprzed premiery ChatGPT. Autorzy podkreślają, że takie narzędzia nadają się do szacowania skali zjawiska w całej populacji spraw, a nie do rozstrzygania, czy konkretny pozew powstał z pomocą AI. Odsetki fałszywych trafień i przeoczeń pozostają wysokie nawet w najlepszych detektorach, a same szacunki zespół określa jako ostrożne.

Badanie „Detection Objection: Documenting, Calibrating, and Detecting the Rise of AI-Assisted Text in U.S. State Courts” przygotowali Javokhir Arifov, Alexander Spangher, Jonathan Hennessy, Diya Karan, Emaan Hariri i Daniel E. Ho, profesor prawa na Stanfordzie i dyrektor RegLab. Finansowały je Stanford HAI i Stanford Impact Labs. Autorzy apelują, żeby sądy wprowadziły zasady ujawniania użycia AI w pismach, co ich zdaniem poprawi rozliczalność i ułatwi mierzenie zjawiska w przyszłości.

Źródła:

  • Stanford HAI, „AI Might Be Flooding State Court Houses, But Proving It Is Another Matter”, 19 listopada 2026 r.: https://hai.stanford.edu/news/ai-might-be-flooding-state-court-houses-but-proving-it-is-another-matter

więcej...

Szukaj na blogu